колочу́(сь)
verbo
колоти́тЬ(ся)
verbo
колоти́тЬ(ся)
permalink
кольматация (s. femm.)
кольматаж (s. masch.)
кольну́ть (v)
колобро́дить (v)
колобро́дник (s. masch.)
колочу́(сь) (v)
коло́да 2 (s. femm.)
коло́дник (s. masch.)
коло́дец (s. masch.)
коло́дезь (v)
коло́дезный (agg.)
кологарифм (s. masch.)
коло́к (s. masch.)
ко́локол (s. masch.)
колоко́льня (s. femm.)
коло́менский (agg.)
коло́н (s. masch.)
колона́т (s. masch.)
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android