нарушение
1 violazione
2 inosservanza
1 violazione
2 inosservanza
permalink
наруша́ть (v)
наруша́ться (v)
наруши́тельница (s. femm.)
нарушение
нару́жное (s. n.)
нарва́л (s. masch.)
нарва́ть 1 (v)
нарва́ть 2 (v)
нарва́ться (v)
наряд-заказ (s. masch.)
наряжа́ть (v)
наряжа́ться (v)
наречие (s. n.)
наречный (agg.)
наречённая (s. femm.)
наречённый (s. masch.)
нарека́ть (v)
нареве́ться (v)
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android

