штука́рить
verbo
(colloquiale)
verbo
(colloquiale)
permalink
шту́цер (s. masch.)
штуди́рование (s. n.)
штуф (s. masch.)
шту́ка (s. femm.)
штука́рь (s. masch.)
штука́рить (v)
штука́рский (agg.)
штука́рство (s. n.)
штукату́р (s. masch.)
штукату́риться (v)
штуке́нция (s. femm.)
штуко́вина (s. femm.)
шту́рман (s. masch.)
штурмови́к (s. masch.)
штурмовой (agg.)
штурмовщи́на (s. femm.)
штуртрос (s. masch.)
штурва́льный (s. masch.)
штекер (s. masch.)
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android